زندگینامه

زنده‌ یاد کربلایی بهرام امانی درآباد

1362 | 1405

زادروز تا دیدار دوباره


🕊 کودکی و خانواده

زنده‌یاد کربلایی بهرام امانی درآباد، در هجدهم دی‌ماه سال ۱۳۶۲ در غرب تهران چشم به جهان گشود. از آنجا که متولد نیمه دوم سال بود و بر اساس مقررات آن زمان باید یک سال دیرتر وارد مدرسه می‌شد، پدر خانواده تاریخ تولد او را در شناسنامه سی‌ام شهریور ۱۳۶۲ ثبت کرد.

بهرام دوران کودکی خود را در محله تهرانسر سپری کرد. سال‌های نوجوانی او با نقل‌مکان خانواده به محله جی همراه شد و بخش مهمی از خاطرات دوران نوجوانی و جوانی‌اش در همان محله شکل گرفت.

🥋 ورزش و افتخارات

از همان دوران کودکی و نوجوانی، بهرام به ورزش علاقه فراوانی داشت. مدتی همراه برادرانش در باشگاه شهید زینعلی به ورزش ژیمناستیک پرداخت و پس از آن وارد رشته تکواندو شد. استعداد و توانایی او خیلی زود نمایان شد؛ به‌طوری‌که تنها پس از حدود سه ماه تمرین، در مسابقات نونهالان تهران شرکت کرد و موفق شد عنوان قهرمانی را به دست آورد. مربی او در آن دوران، استاد کیکاوس‌زمان بود. این موفقیت، یکی از خاطرات شیرین و ماندگار خانواده از دوران نوجوانی بهرام است.

💼 تلاش برای زندگی

بهرام پس از پایان دوره دبیرستان و دریافت دیپلم، برای ساختن آینده خود وارد بازار کار شد. او در طول سال‌های جوانی مشاغل گوناگونی را تجربه کرد؛ از شاگردی و کار در بازار تهران و فروش لباس بچگانه گرفته تا فعالیت در بازار یافت‌آباد و زمینه‌های دیگر. او همواره انسانی پرتلاش بود و با وجود فراز و نشیب‌های زندگی، دست از تلاش و کوشش برنمی‌داشت.

در اسفندماه سال ۱۴۰۳، بهرام برای انجام آزمایش‌های معمول و چکاپ پزشکی مراجعه کرد. نتایج آزمایش‌ها و بررسی‌های بعدی نشان داد که او به بیماری سختی در مغز استخوان مبتلا شده است. شنیدن این خبر برای خانواده بسیار دشوار بود، اما بهرام با روحیه‌ای مثال‌زدنی، امید و آرامش خود را حفظ کرد. درمان را آغاز نمود و تا حد امکان به زندگی عادی خود ادامه داد.

💚 مبارزه با بیماری

او در دوران درمان نیز اجازه نداد بیماری تمام لحظات زندگی‌اش را تحت تأثیر قرار دهد. در همین مدت دو سفر خارجی داشت؛ یک سفر زیارتی به کشور عراق و سفری دیگر به گرجستان. این سفرها نشان‌دهنده روحیه قوی، امید به زندگی و علاقه او به تجربه لحظات خوب در کنار عزیزانش بود.

متأسفانه در اواسط اسفندماه سال ۱۴۰۴، بیماری به شکلی تهاجمی‌تر پیشرفت کرد. سرانجام بهرام پس از حدود سیزده ماه درمان، در هشتم فروردین‌ماه سال ۱۴۰۵ از میان ما رفت و خانواده، بستگان و دوستانش را در غمی عمیق فرو برد.

❤️ ویژگی‌های اخلاقی

بهرام انسانی بسیار احساسی، مهربان، خانواده‌دوست و بامعرفت بود. پیوند عمیقی با خانواده داشت و محبت او در رفتار و گفتارش به‌روشنی دیده می‌شد. در روزهای سخت در کنار عزیزانش می‌ماند و دوستی و رفاقت را تنها در حرف خلاصه نمی‌کرد. حضور گرم، لبخند صمیمی و قلب مهربان او برای همیشه در خاطر خانواده و دوستانش باقی خواهد ماند.

🌹 یادگار ماندگار

اگرچه بهرام دیگر در میان ما نیست، اما یاد او در خاطرات شیرین دوران کودکی و نوجوانی، در لحظات خانوادگی، در قلب دوستان و در تمام گوشه‌های زندگی ما زنده است.

یادش گرامی، نامش جاودان و روحش قرین رحمت الهی باد.

پیمایش به بالا